I, The One — Fun Fighting Game

Pagsusuri ni Norviv

Para sa akin, ang I, The One ay pinakamalakas kapag gusto ko ng mabilis at magaan na laban, hindi ng mahabang pag-aaral ng komplikadong fighting game. Ang pangunahing saya nito ay ang pagsisikap na manatili sa arena habang itinutulak palabas ang mga kalaban. Simple ang pakay, pero kailangan pa rin ng maingat na tiyempo at pagpili kung kailan susugod. Bilang action game mula sa CASUAL AZUR GAMES, magandang pampalipas-oras ito para sa mga sandaling gusto ko ng kaunting kompetisyon nang hindi kailangang maglaan ng buong gabi.

Libre itong laruin at binigyan ng rating na 7+, kaya madaling isaalang-alang bilang kaswal na laro para sa mas batang manlalaro o para sa pamilyang naghahanap ng magaan na aksyon. May in-app purchases na mula ₱51 hanggang ₱5,500 bawat item, kaya mahalagang tandaan na hindi pareho ang “libre i-download” at “walang gastos sa loob.” Kung maglalaro ang bata, makabubuting tingnan ng magulang ang mga pagbili sa app at magtakda ng malinaw na hangganan bago magsimula.

Gameplay at Mechanics

Sa simula, madali lang ang lahat. Ang iyong layunin ay itulak ang mga kalaban sa labas ng platform gamit ang iyong mga suntok at sipa. Ngunit habang patuloy kang naglalaro, mapapansin mo na may mga diskarte at timing na kailangang i-master. Ang bawat laban ay may kanya-kanyang hamon at dapat mong pag-isipan kung paano mo gagamitin ang paligid at ang iyong kalaban para makaligtas.

Ang controls ay sobrang intuitive. Isang swipe para sa paggalaw at isang tap para sa atake. Ang ganitong simple at diretsong controls ang nagustuhan ko dahil hindi ito komplikado at hindi ka maliligaw kahit bago ka pa lang sa laro. Dagdag pa, ang mga character ay may iba't ibang skills at costumes na pwedeng i-unlock habang ikaw ay umaangat sa laro. Ito ay nagbibigay ng dagdag na excitement at motivation upang magpatuloy.

Pagpili ng tiyempo at puwesto sa arena

Ang mahalagang praktikal na tip ko rito ay huwag gawing tuluy-tuloy na pag-atake ang bawat laban. Kapag ang layunin ay magpatalsik ng kalaban, ang puwesto mo sa platform at ang direksiyon ng pagsugod ay kasinghalaga ng mismong suntok. Mas kapaki-pakinabang na obserbahan muna kung sino ang malapit sa gilid at saka pumili ng pagkakataong umatake, sa halip na habulin ang pinakamalapit na kalaban nang walang plano. Sa ganitong paraan, hindi ka basta napapadpad sa panganib habang nakatuon sa isang tao.

May trade-off din ang mabilis na pagkilos: nakatutulong ito para makalapit, pero kapag nagmamadali ka, maaari mong maiwan ang sarili mong puwesto na mahirap bawiin. Para sa akin, mas epektibong magpalit-palit sa maikling paggalaw at pag-atake kaysa paulit-ulit na mag-tap o mag-swipe nang walang pahinga. Hindi ito lihim na espesyal na galaw; isa itong paraan para mas mabasa ang sitwasyon at mabawasan ang padalus-dalos na pagkakamali.

Mga visual, tunog, at pangmatagalang motibasyon

Isa sa mga bagay na talagang nagustuhan ko sa I, The One ay ang graphics nito. Napaka-vibrant at puno ng buhay ang disenyo ng mga arena at mga character. Ang cartoony na art style ay nagbibigay ng masayang pakiramdam na angkop sa tema ng laro. Hindi ito masyadong seryoso, na isang magandang break mula sa mga realistic na fighting games na nakasanayan na natin.

Ang audio naman ay swak na swak sa tema. Ang mga sound effects ng suntukan at mga sigaw ay nakakadagdag sa excitement. Ang background music ay sapat lang para hindi ka mabagot habang naglalaro, ngunit hindi rin ito distracting, na isang malaking plus para sa akin.

Ang mga costume at pag-unlock ay nakapagbibigay ng personal na layunin sa mga laban: may dahilan para bumalik kahit hindi ka naghahanap ng mas malalim na kuwento o seryosong kompetisyon. Pero kung ang pangunahing gusto mo ay detalyadong pagbuo ng karakter, malawak na taktikal na sistema, o maraming uri ng labang kailangang pag-aralan, huwag umasa na ang pagpapalit ng itsura lang ay magbibigay ng ganoong lalim. Mas bagay ang pag-customize rito bilang dagdag na saya, hindi bilang kapalit ng mas masalimuot na progression.

Mga hamon, pag-unlad, at mga limitasyon

Ang laro ay nag-aalok ng iba't ibang challenges na kailangan mong harapin. Habang tumataas ang level, mas lumalaki ang challenge at mas nagiging intense ang bawat laban. Ang bawat tagumpay ay nagbibigay ng rewards na magagamit mo para mag-upgrade ng iyong character. Isa sa mga paborito kong bahagi ay ang pag-customize ng character. Napakaraming pagpipilian na talaga namang nakakatuwa. Kaya kung gusto mo ng kulay pink na costume na may asul na buhok, go lang!

Ang progression system ay maayos at hindi ka matutuyuan ng excitement habang naglalaro. May sapat na depth ang laro para hindi ito maging boring kahit na pagkatapos ng ilang oras na paglalaro.

Gayunman, ang sentrong ideya ay nananatiling pareho: makipagsagupaan at subukang huwag mapatalsik. Kung gusto mo ng larong nagbabago ang taktika nito nang malaki sa bawat yugto, maaaring maramdaman mong paulit-ulit ang ritmo pagkaraan ng maraming laban. Dito nakasalalay ang pangunahing limitasyon nito. Ang dali ng pagpasok ang dahilan kung bakit masaya ito sa maiikling sesyon, pero hindi awtomatikong nangangahulugang para ito sa mga naghahanap ng malalim na mastery o mas maraming mekanikang kailangang kabisaduhin.

Kailan ito magandang piliin, at kailan hindi

Sa karaniwang araw, nakikita ko itong bagay sa maikling pahinga: halimbawa, habang naghihintay ng masasakyan o may ilang minutong bakante bago magpatuloy sa gawain. Mabilis maunawaan ang layunin, kaya hindi ko kailangang magbasa ng mahabang paliwanag para makabalik sa laro. Kung may kaibigan o kapamilya kang gusto ring sumubok, ang payak na konsepto ay madaling ipaliwanag: manatili sa arena at humanap ng pagkakataong magtulak palabas. Gayunman, huwag itong piliin kung kailangan mo ng tahimik na laro na halos walang suntukan o kung ayaw mo sa paulit-ulit na laban na nakasentro sa iisang pangunahing layunin.

Kung ikukumpara sa mas tradisyonal na fighting game, mas kaunti ang hinihinging kabisaduhin dito: hindi ito nakasalalay sa mahabang combo na kailangang sanayin bago maging kapaki-pakinabang. Kung ikukumpara naman sa malalaking battle royale, mas maliit at mas tuwiran ang ideya nito; ang kasiyahan ay nasa agarang pakikipagsiksikan sa arena, hindi sa mahabang paghahanda o malawak na paglalakbay. Iyan ang dahilan kung bakit mas gusto ko ito para sa mabilis na kaswal na laro, pero mas pipili ako ng ibang fighting game kung nais ko ng mas teknikal na laban at mas mataas na antas ng kontrol sa bawat galaw.

Kung iniisip mong subukan ito, makatuwirang magsimula sa libreng bahagi at alamin muna kung nasisiyahan ka sa pangunahing siklo ng paggalaw, pag-atake, at pag-iwas sa pagkakatulak. Huwag magmadaling gumastos para lang mapabilis ang pag-usad o makakuha ng dagdag na palamuti; unahin mong tingnan kung talagang babalikan mo ang laro. Lalo itong kapaki-pakinabang na diskarte dahil may mga in-app purchase na magkakaiba ang halaga. Para sa isang kaswal na manlalaro, mas matalinong ituring ang mga ito bilang opsyonal at hindi kailangan para malaman kung bagay sa iyo ang gameplay.

Para sa mga tanong tungkol sa pagsisimula, sapat ang payak na control scheme para makapasok ang baguhan, pero hindi ibig sabihin na panalo agad kapag marunong ka nang umatake. Ang mas mahalagang kasanayan ay ang pagpili ng puwesto at sandali. Kung ang tanong naman ay kung sulit ito nang walang bayad, maaari mong subukan ang pangunahing karanasan nang hindi bumibili; ang mga pagbili ay hiwalay na konsiderasyon. At kung iniisip mong laruin ito sa mas lumang telepono o tablet, ang kailangan nitong Android ay bersyon 7.0 o mas bago, kaya suriin muna ang bersyon ng sistema ng iyong device bago mag-install.

Malawak ang abot ng laro—mahigit 100 milyong install at humigit-kumulang 315 libong rating, na may average na 4.1—kaya malinaw na maraming tao ang nakasubok nito, bagaman hindi iyon garantiya na magugustuhan mo rin ang paulit-ulit na arena action. Mayroon itong 1.7 libong review at kasalukuyang bersyong 3.78.07; unang inilabas ito noong Marso 10, 2020. Para sa akin, mas mahalaga pa rin ang personal na tanong: masaya ka ba sa simpleng layuning manalo sa pamamagitan ng tamang puwesto at tiyempo? Kung oo, may dahilan para bigyan ito ng pagkakataon.

Hatol para sa tamang manlalaro

Sa kabuuan, ang I, The One ay isang napakagandang fighting game na puno ng saya at aksyon. Madali itong laruin ngunit mahirap i-master, na nagbibigay ito ng magandang balanse para sa casual at hardcore gamers. Kung naghahanap ka ng laro na pwedeng laruin nang hindi masyadong seryoso pero puno pa rin ng excitement, ito ay ang tamang laro para sa iyo. Kaya ano pa ang hinihintay mo? I-download na at simulan ang iyong adventure bilang ang "The One"!

Mas maingat ang rekomendasyon ko: piliin ito kung gusto mo ng magaan na aksyon, maiikling pagkakataong maglaro, at kasiyahang manggagaling sa pagbabasa ng puwesto sa arena. Hindi ito ang una kong irerekomenda sa gustong-gusto ng masalimuot na combo, malawak na estratehiya, o malalim na pag-unlad ng karakter. Pero bilang madaling simulan at makulay na pampalipas-oras, may malinaw itong lugar sa telepono ko—lalo na kapag ilang minuto lang ang hawak ko at gusto ko ng laro na agad may ginagawa.